รูปเยอะๆ ของ Lady Rica

ตื่นมาให้นมยัยนู๋ตอนตีสาม ถึงตอนนี้ยังไม่ได้นอน
คือลูกเป็นน้ำมูก นอนหายใจลำบาก สงสารลูก เลยมาหาวิธีแก้ใขเบื้องต้นในเน็ท
แต่พรุ่งนี้เช้าคงพาไปหาคุณหมอ จะไปซื้อน้ำเกลือมาหยอดจมูกให้ลูก
อยากเป็นแทนนะ ไอ้เราโตแล้ว สั่งปึดเดียว เรียบร้อย
แต่ลูกยังเล็ก ทำอะไรไม่ได้นอกจากดิ้นไปดิ้นมา คงรำคาญอ่ะเนาะ
ดีนะที่ไม่ร้ายแรงถึงขั้นร้องให้งอแงหรือทานนมไม่ได้

 

รูปเยอะๆ ของ Lady Rica
ตรงแก้มมีรอยยุงกัด เห็นไหมค่ะ??
อีแม่อยากจะถีบขาคู่ตัวเอง
คันไหมลูก??

 

 

รูปเยอะๆ ของ Lady Rica
ทำหน้าสงสัยตลอด
หรือ หน้าเครียด อันนี้ไม่แน่ใจ
แต่ขมวดคิ้วบ่อยมากๆ

 

 

รูปเยอะๆ ของ Lady Rica
พริ้ม


ตอนนี้ยัยนู๋น่าจะจำหน้าแอนได้แล้ว เสียงด้วย
เพราะถ้าแอนไม่ได้อยู่กับเขา ฝากคนอื่นดู เหมือนเขาจะรู้และร้องให้จะหาแอน
คือเขาไม่ได้หิวนะ แอนไปอุ้มก็ไม่ได้ร้องจะทานนม แต่ก็เงียบเสียง ไม่ร้องให้
แอนเลยเดาว่าเขาคงจำกลิ่น จำเสียง จำหน้าแอนได้
แอนเคยลองนะ ให้คนอื่นดู ตอนแรกเขาจะร้องอ้อแอ้ แล้วถ้าเขาได้เห็นแอนหรือได้ยินเสียง โอ้ย ร้องเลย
แต่ถ้าแอนไม่มาสนใจ ไม่มาให้เขาเห็น ไม่ส่งเสียง เขาจะอ้อแอ้อยู่สักพักแล้วก็เงียบเอง
บางคนบอกว่า แย่แล้วลูกติดแล้ว ทำอะไรไม่ได้แน่
อืมมม ไม่นะไม่แย่เลย กลับรู้สึกดีมากๆ เป็นอะไรที่วิเศษที่สุดเมื่อลูกต้องการที่จะอยู่ใกล้ๆ เรา
แอนแค่พยายามทำโน้นนี้ตอนที่ลูกหลับ ยอมเหนื่อย แต่เพื่อลูกเหนื่อยนิดๆ หน่อยๆ ไม่ได้ทำให้แอนแย่เลย
ทุกวันนี้แอนแทบจะทำอะไรคนเดียวด้วยตัวเอง
ตื่นเช้ามา เอาลูกลงข้างล่าง อุ้มพาลูกเดินที่สนามหญ้าให้พอได้สดชื่น
อาบน้ำลูก เล่นและคุยกับเขา ให้นมลูก เอาเขานอน แอนก็ทำงานบ้าน ไปอาบน้ำ ทำอาหารเช้า
ซักผ้าลูก ผ้าตัวเอง บางวันก็อบขนม ถักนิตติ้ง ให้อาหารน้องหมา น้องแมว เล่นเน็ท
โอ้ย สารพัด ลองมานั่งนับๆ ดู แอนทำอะไรได้มากกว่าตอนแอนยังไม่มียัยนู๋อีก
เพราะฉนั้นแอนก็เลยคิดว่าลูกไม่ได้มาทำให้วันหนึ่งของแอนเป็นวันแย่ๆ เลย
ลูกทำให้แอนมีพลังทำอะไรตั้งหลายอย่าง ให้ต้องทำมากกว่านี้ แอนก็ทำได้ จริง ๆนะ
อย่างที่พี่หน่อยบอก Mommy Magic!!!! จริง จริง

รูปเยอะๆ ของ Lady Rica
ทั้งคว่ำ ทั้งยืน สนุกเขาล่ะค่ะ

 

รูปเยอะๆ ของ Lady Rica
คุยกับคุณยาย เล่นกับคุณตา
ตา ยาย คิดหลานมากๆ

 

 

รูปเยอะๆ ของ Lady Rica
อ้วนได้อีกลูก!!!!

 

รูปเยอะๆ ของ Lady Rica
หงอหนึงมากๆ
(แปลว่าอ้วนมากๆ)
ฮี่ๆๆๆ

 

รูปเยอะๆ ของ Lady Rica
เวลาหนูหิวนม หน้าจะเป็นแบบนี้
ขี้เหร่น่าดู 555

 

 


ยัยนู๋คุยเก่งขึ้นมาก อ้อแอ้ได้น่ารักมากๆ หัวเราะด้วย ยิ้มและหัวเราะเวลาเล่นกับเขา
แอนจะคุยกับลูกบ่อยมากๆ คือทุกครั้งเมื่อมีโอกาสเลยก็ว่าได้
ชวนลูกคุยไปเรื่อย ไม่ได้ชวนลูกคุยตอนให้นมเขาเท่านั้นเอง
แต่เวลาให้นมแอนก็จะเล่านิทานโน้นนี้ให้ลูกฟัง เพราะแอนรู้สึกว่าตอนที่เขาทานนมเรา ลูกเหมือนมีสมาธิมาก
จดจ่อกับการทานนมมาก เลยคิดว่าถ้าได้เล่านิทานสอนอะไรดีๆ เขาตอนนั้น ลูกคงซึมซับ (คิดเอาเองนะค่ะ)
ตอนนี้ยัยนู๋อึเป็นเวลาแล้ว คือก่อนนอนครั้งเดียวเลย และเป็นอะไรที่เยอะมากๆ ล้นแพมเพิสเลย
เยอะถึงขนาดว่าใช้สำลีเช็ดไม่ได้ ต้องล้างก้นกันเลยทีเดียว
แต่ก็ดีนะค่ะ เพราะพอเขาถ่ายเสร็จ เหมือนเขาสบายท้อง ไม่ต้องกล่อมก็หลับเองเลย ^^

 

รูปเยอะๆ ของ Lady Rica
ชัดนี้ตอนแรกดูว่าใหญ่มาก
แต่ไม่นาน ชุดนี้เล็กไปแหละ
><"

 

รูปเยอะๆ ของ Lady Rica
หวานมาก (ชุดนะ)
ลูกแม่ใส่แล้วเหมือน กระเทย เลย
^^

 


ตอนนี้ยัยนู๋นอนกลางวันเยอะมาก เพราะแอนให้เขานอนเปล(แกว่ง)
ตอนแรกกลัวว่าลูกจะติดเปล แต่พอเอาเข้าจริงๆ ตอนกลางคืนเขาก็สามารถนอนเตียงได้ ไม่ร้องจะนอนเปล
วันแรกที่เขานอนเปลมีเหมือนกันที่กลางคืนไม่ยอมนอน เหมือนเขาอยากได้เปล แต่แอนไม่ให้
ยอมเหนื่อยอุ้มเขาเดินจนกว่าเขาจะหลับ แล้วค่อยเอาเขาลงที่นอน
พอตอนนี้เหมือนเขารู้ว่าเขาจะได้นอนเปลเฉพาะกลางวันเท่านั้น กลางคืนต้องนอนเตียงกับมามี้ ปัญหาเลยหมดไป
ตอนแรกที่ยังไม่ได้คลอดยัยนู๋ แอนคิดไปสารพัดว่าลูกจะเลี้ยงยากไหม แอนจะเลี้ยงได้ไหม
แต่เอาเข้าจริงๆ ไม่มีอะไรเกินกว่าคำว่าแม่จะทำไม่ได้ ทุกอย่างเพื่อลูกแม่สามารถ
มีอยู่ช่วงหนึ่งลูกแหวะนมตอนนอนบ่อย แอนก็กลัวว่าน้ำนมที่แหวะออกมาจะเข้าจมูกลูก
เอ้า ทำไงดีล่ะ แอนก็เลยไม่นอนเลย ให้นมลูกเสร็จก็จะนอนเฝ้าเขา
ง่วงนะไม่ใช่ไม่ง่วง แต่เพื่อลูก นอนน้อยหน่อยจะเป็นไร

รูปเยอะๆ ของ Lady Rica
กับคุณตา ตอนไปออกกำลังกายที่สวนรถไฟ
หนูร้องให้อุ้มแบบนี้
^^

 


ตอนนี้คุณสามีออกไปทำงานคนเดียว ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนต้องออกไปด้วยกันตลอด
ตอนแรกก็เหมือนมันขัดๆ เขาเองก็บ่นว่าเหมือนชีวิตมันขาดๆ
แต่ในโลกของเราตอนนี้มีลูกแล้ว เราก็ต้องทำหน้าที่ของแต่ละคนให้ดีที่สุด
สามีทำงานหาเงิน แอนเองก็เลี้ยงลูกให้ดีที่สุด รอวันที่ลูกโตเมื่อไหร่ แอนก็คงจะกลับไปทำงานหาเงินให้ลูกเหมือนกัน
ใกล้ปีใหม่แล้ว ตอนแรกก็ว่าจะไม่ไปไหน แต่แล้วก็มีโปรแกรมจนได้
จะเดินทางไปกาญจนบุรีในวันจันทร์หน้า โทรไปเช็คอากาศตอนกลางวันเย็นสบาย แต่กลางคืนค่อนข้างหนาว
แอนเองก็ว่าจะไปซื้อชุดหมีหนาๆ อุ่นๆ ไว้ให้ลูกใส่นอน
แต่ลูกก็คงไม่หนาวมากเท่าไหร่ เพราะจำได้ครั้งที่ไปนอน ในห้องนอนค่อนข้างอุ่นนะ
แต่ก็คงต้องเตรียมอุปกรณ์กันหนาวให้เยอะหน่อย

รูปเยอะๆ ของ Lady Rica
หมวกใบนี้ถักให้แม่เจี๊ยบ
เอออ อย่าดูหนังหน้านะค่ะ โทรมมาก
ดูหมวกน่าจะเพลิดเพลินได้ดีกว่าค่ะ
^^

มาถึงวันนั้นลูกอายุ 1 เดือนกับอีก 17 วันแล้ว เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ
ยัยนู๋ก็โตเร็วมาก อ้วนมากด้วย ห้า ห้า
ตอนนี้ข้อมือแอนเริ่มเจ็บๆ แหละ ตอนนี้ถึงขนาดต้องนอนให้นมลูกเลยล่ะ อุ้มให้นมไม่ไหว เจ็บข้อมือ ^^
วันนี้ขอแปะรูปยัยนู๋เยอะหน่อยนะค่ะ เอาให้หายคิดถึงกันไปเลย

รูปเยอะๆ ของ Lady Rica
หมวกสามใบนี้ของยายหลานนิกกี้
มีอีกใบสีชมพูยังไม่ได้ถ่ายรูป
ยายนู๋นิกกี้รอรับได้เลยนะลูก
^^

 


ไว้เดี๋ยวก่อนไปเที่ยวจะมาอัพเดทก่อนนะค่ะ
ใกล้วัน Christmas แล้ว ขอให้ทุกๆ คนมีความสุขนะค่ะ
ขอให้ Merry Kiss mas นะ ไม่เอา Merry คิด มากนะ
แล้วเจอกันค่ะ
^^

รูปเยอะๆ ของ Lady Rica
ปิดท้ายด้วยรูป แม้ว
^^

 

ไปแหละค่ะ
เจอกันๆๆ
กอด กอด
จากริก้าค่ะ

     Share

<< หนึ่งเดือนกับ Lady Rica2 เดือนกับ Lady Rica >>

Posted on Tue 22 Dec 2009 5:08

 

 
  
 






สุดท้าย.......
อีกไม่กี่วันจะห้าเดือนแล้วนะ Lady Rica
ทะเล้นกับ Lady Rica
เรื่องไม่ง่ายกับ Lady Rica
อยู่กับ Lady Rica
รัก Lady Rica
สามเดือนกับ Lady Rica
บ่น บ่น กับ Lady Rica
นี่แหละ Lady Rica
ท่องเที่ยวกับ Lady Rica
2 เดือนกับ Lady Rica
รูปเยอะๆ ของ Lady Rica
หนึ่งเดือนกับ Lady Rica
มากมายหลายสิ่งกับ Lady Rica
วันสบายๆ กับ Lady Rica
ริก้ามาแล้วค่ะ ^^
วันดีๆ
34 อาทิตย์ และ tag น่ารักๆ
สามสิบสามอาทิตย์
ริก้า ขาดิ้น
Lady Rica ^^
ยัยหนูของแม่
เจ็บหลัง
รัก
แก้วตาดวงใจ
ถึงลูกรัก ฉบับที่ 1
เอาพุงมาอวดค่ะ ^^
มาแล้วค่ะ
ท้องแล้วจ้า ^^
แวะมานิดๆ หน่อยๆ
หรือฉันเชย??



Comments

At last! Something clear I can unesadtrnd. Thanks!
Cleando   
Sun 8 Dec 2013 13:25 [6]
 

Play invrtmaoife for me, Mr. internet writer.
Saleem   
Fri 9 Aug 2013 14:08 [5]
 

แม่แอน ว่างๆแล้วมาอัพเดทยายหนูริก้าหน่อยเร้ว อยากเห็นความน่าฟัด ว่าจะน่าฟัดขนาดไหนแล้ว อิอิ

คิดถึงสองสาวนะค๊า จุ๊บๆ
เจี๊ียบ   
Mon 4 Jan 2010 10:34 [4]

เรื่องน้ำมูกเหมือนนิกกี้เลยแม่แอน ยัยหนูเรามีเสมหะอยู่ในลำคอเป็นมาอาทิตย์กว่าๆละตอนนี้ดีขึ้น ก่อนหน้านี้เวลานอนยิ่งตอนกลางคืนนะจะแบบว่าหายใจเหมือนหมูเลย สงสารลูกมาก เหมือนเค้านอนไม่ค่อยหลับเพราะเสมหะติดอยู่ในลำคอ ยังดีที่จมูกไม่บลอคเลยยังกินนมได้ปกติไม่ยังงั้นจะยิ่งสงสารลูกหนักเลยถ้ากินนมไม่ได้อ่ะ

ยัยหนูยิ้มรูปแรกน่ารักมาก ปากเป็นกระจับน่าจุ๊บจริงๆ อิอิ

รูปคิ้วขมวดเนี่ยเหมือนนิกกี้เล้ย มีแต่รูปคิ้วขมวดซะส่วนใหญ่ เครียดอะไรกันนักหนาคะเนี่ยคนตัวเล็กเนี่ย อิอิ

พูดถึงเรื่องยุงถ้าเราอยู่เมืองไทยเราคงเซ็งน่าดู แต่ก็ใช่ว่าที่นี่จะไม่มียุงนะ มีบ้างแต่ไม่เยอะเท่าเมืองไทย เห็นแล้วสงสารยัยหนูคันไหมลูก

ตอนนี้นิกกี้เริ่มมองตามเสียงแล้วนะ เวลาเค้าเล่นกับพ่อ แล้วอยู่ๆพ่อก็เดินหายไปมองตามเลยหละ วันก่อน เล่นกับพ่อเค้าหัวเราะเอิกอ๊าก อารมณ์ดีเลยเชียว ทำปากจู๋แล้วก็หัวเราะเห็นแล้วอยากฟัดลูกมากๆ อีกหน่อยเค้าพูดได้คงหลงน่าดูเลย

คางสองชั้น คอหายเหมือนกันเล้ย อิอิ พ่อยัยหนูบอกว่าลูกเราอ้วนเกินไปหรือป่าว ฮ่าๆ แหม ปกติของเด็กเล็กเนอะ ถ้าผอมสิน่าเป็นห่วง

เวลานิกกี้หิวนม เค้าจะทำปากแบบจุ๊บๆเหมือนดูดนมอ่ะ รู้เลยว่าจะหม่ำนม ถ้ายังไม่ได้กินอีกก็จะแหกปากแล้วนะ ฮ่าๆ

คุณตาคุณยายยังหนุ่มยังสาวกันอยู่เลย อย่างนี้เวลาพาริก้าไปเดินเล่นต้องมีคนคิดว่าเป็นลูกมากกว่าหลานแน่ๆเลย อิอิ

หูย แม่แอนหมวกขาวดำนั่นสวยหละ ขอบคุณนะค๊า จุ๊บๆ ชอบๆๆๆ
หมวกหลานก็หลายใบเชียว แม่แอนใจดีจริงๆ ไว้จะให้หลานใส่มาโชว์ให้แม่แอนดูน้า
เมื่อเช้าชั่งน้ำหนักลูกตอนนี้ 4.5 โลแล้ว โอ้ย มิน่าล่ะข้อมือจะหัก งือๆๆ อีกหน่อยเราจะอุ้มลูกกันไหวไหมนี่

ริก้าจะสองเดือนแล้วอ่ะ ทำไมเร็วอย่างนี้ ยัยหนูเราก็เดือนนิดๆละ แป๊บเนอะๆ

คิดถึงสองสาว จุ๊บๆ กอดๆจากอีกสองสาวแดนจิงโจ้ค่า
เจี๊ียบ   
Thu 24 Dec 2009 9:12 [3]

แม่แอนอัพได้แล้ว เย้ๆ เดี๋ยวมาอ่านนะจ๊ะลูกสาวตื่นพอดีเลย
เจี๊ียบ   
Wed 23 Dec 2009 14:45 [2]

ว่าที่ลูกสะใภ้หนักกี่กิโลแล้วจ้ะเนี่ย ดูตัวใหญ่เนอะ แต่ก็น่าร้ากกกกกก

พี่ก็เจ็บข้อมือนะ ตอนแรกข้างขวา แต่หายแล้ว ตอนนี้ข้างซ้าย คิดว่ามันจะหายไปเองอ่ะนะ

แอนผอมไปเยอะเลย รักษาสุขภาพนะจ้ะ ตอนนี้พี่เป็นหวัดงอมแงมเลย กลัวลูกติดเหมือนกัน แต่รายนั้นเค้าแข็งแรง อิอิ
พี่นิตเอง   
Tue 22 Dec 2009 6:05 [1]




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn