มากมาย

มากมาย

 

เมื่อกี้ก่อนกูจะมาขีดๆ เขียนๆ ก็แวะไปที่บ้านเก่ามา
อืม ย้อนอ่านอะไรหลายๆ หน้า ก็อึ้งนะ
แม่งไม่น่าเชื่อ ว่านั้นจะเป็นคำพูดของกูเอง จะเป็นสิ่งที่ออกมาจากกูเอง
ก็นั้นแหละ คิดถึงเยอะ แต่จะทำได้อย่างที่หัวคิด ปากพูดได้หรือเปล่า นั้นก็อีกเรื่อง
แต่ก็ไม่ได้เอาอดีตมาสอนอะไรตัวเองนะ
เพราะอดีตไม่ได้ถูกเสมอไป อยู่แม่งกับปัจจุบันจะเป็นห่าไรไป
เนาะ

 

พอ พอ เบื่อไม่อยากพูดเรื่องเก่าๆ เอาว่ามาว่ากันด้วยเรื่องบัดนี้ดีกว่า
หลังจากที่หายจากอาการป่วย ก็ทำงานตามปรกติ
จนเมื่อ weekend ที่ผ่านมา ถึงได้มีแรงออกไปลัลล้ากับคุณสามี
ว่ากันด้วยวันเสาร์ ก็ไปรับเพื่อนที่รักเพราะเขาคลอดน้องแล้ว (น้องต้นข้าว) รับกลับบ้าน
เห็นแล้วยิ้มอ่ะ เด็กตัวเล็กมาก น่าเกลียด น่าชังมาก
ไม่เคยคิดอยากจะอิจฉาใครนะ แต่พอเห็นเขามีลูกกัน เออ อิจฉาว่ะ
เสร็จจากส่งเพื่อนที่รักที่บ้าน จริงๆ แล้วต้องไปงานศพต่อ
แต่ด้วยเมื่อกี้เพิ่งยิ้มกับหลานคนใหม่ เลยไม่อยากไปเจออะไรเศร้าๆ อ่ะ
ก็เลยเปลี่ยนใจไปทำธุระที่เสือป่ากัน แล้วก็แวะซื้อของนิดหน่อย แล้วก็เข้าบ้านเลย

มากมายมากมาย

มากมายมากมาย

มากมายมากมาย
สอยมาครองจากตลาดแถวบ้าน

 

หัวข้อที่นอนคุยกันก็คงไม่พ้นเรื่องหลานต้นข้าว
ก็คุยกันไปว่า ให้น้องต้นข้าวโตอีกหน่อย ค่อยมีน้องจุลจักร หลานจะได้เป็นบอดี้การ์ดให้ลูกเรา
ห้า ห้า ว่าไปโน้น

 

 

นอน นอน อยู่รู้สึกว่าแพ้ฝุ่นขึ้นมา
ก็เลยรื้อๆ ผ้าปูที่นอนใหม่ เช็ดฝุ่น ทำความสะอาดห้องเล็กน้อย
เพราะไม่ไหวจามกันไม่หยุดเลยล่ะ
พอ clean and clear แล้วก็นอนยาวเลย ตื่นอีกทีแปดโมงเลยล่ะ
สบาย สบาย เชิบ เชิบ

 

มากมายมากมาย

 

วันอาทิตย์ ออกจากบ้านแต่เช้าไปทำงานกับที่รัก
กูก็งง งง ทำไมที่รักต้องหนีบกูไปด้วยทุกครั้ง ก็รู้ว่าคิดถึง ก็รู้ว่ารัก แต่ว่ามากไปป่ะ
แต่ก็เอาเถอะ ไม่มีอะไรมาก อะไรน้อย สำหรับความรักหรอก
สำหรับกู เรื่องรัก ไม่มีมากไป หรือ น้อยไป
มีแต่ รัก รัก รัก ไม่มี รักมาก รักน้อย
เพราะถ้ากูรัก ก็คือ รัก (รักคำนี้สำหรับกู สุดๆ แหละ)
ใครได้เป็นคนที่กูรัก อืม สุดแหละ

 

มากมาย

 

ตกเย็น ก็นัดเจอกับเพื่อนสาวเจเจที่ พลาซ่าลากูน
เป็นสถานที่ ที่ชอบมาก แม่งโคดสบาย
อากาศดี สถานที่สวย อาหารอร่อย แล้วที่สำคัญ เอาน้องม๋าเข้าได้
แต่วันนี้ไม่ได้เอาลูกชายไป เพราะโดนทำโทษ กักบริเวณ
ไปถึงก็เลือกว่าจะทานร้านไหน ก็มาจบที่ร้าน ส้มตำ
ทานกันไป เฮฮา ดี แต่ที่ฮาที่สุดคือเจเจเช็คบิลแล้วเจอว่าทางร้านคิดค่าอาหารเกิน
คือสั่งแต่ไม่ได้ แต่เดียดมาคิดเงิน เจเจก็ท้วงพองาม
น้องเขากลับมาอีกที เงินลดไปสองร้อย
ทำไงล่ะ แผ่นจิ (จริงๆ แล้วต้องลดแค่แปดสิบบาท)
ฮาครับ คือ พยายามเดินออกนอกร้านให้ไวที่สุด แต่ก็นะ ไม่ไหวเท่าเจ็เจ้าของร้าน
แต่ก็นะ ดีแล้ว ไม่เป็นเวรเป็นกรรมกัน ไม่งั้นละตามทวงกันให้วุ่น
เจเจ เอาน้ำองุ่น เอาเสื้อ เอาขนมมาฝาก

มากมาย

มากมาย


 

ขอบคุณว่ะ ขอบคุณที่แกคิดถึงกันเสมอ
แกไปไหน ก็จะคิดถึงเพื่อนคนนี้เสมอ หลายครั้งที่กูแปลกใจนะเพราะเราสนิทกันไม่นาน
แต่กูมาคิดดูแหละ ไอ้ห่า มิตรภาพไม่ได้วัดกันที่ระยะเวลาที่รู้จักกัน
แต่น่าจะวัดกันที่การกระทำ ความรู้สึกที่สัมผัสได้มากกว่าเนาะ
หลายครั้งที่แกจิตตก มีปัญหาจิกกัด บอกตรงๆ เลยว่าห่วง
ไม่ได้พูดเหมือนเอาใจแกนะ ไม่เคยคิดจะเลียเพื่อนอยู่แล้ว แต่ที่พูดเพราะรู้สึกจริงๆ
ในโลกนี้กูเองก็ไม่ได้มีเพื่อนเยอะแยะมากมาย
ได้ยินเยอะไอ้ที่ว่า คุณภาพสำคัญกว่าปริมาณ ก็เห็นด้วย แต่ก็ไม่ทั้งหมด
เพราะอะไรนะเหรอ
เพราะถ้ากูไม่มีเพื่อนชั่วๆ มีแต่เพื่อนแท้ ไม่มีเพื่อนเที่ยว
แล้วกูจะรู้จักคำว่าเพื่อนแท้ได้ไงใช่ม่ะ
โลกนี้มันสมดุล ดีบ้างชั่วบ้าง จะเป็นไร
กูเป็นเพื่อนแท้ของมรึงหรือเปล่าไม่รู้ รู้แต่มรึงนะเป็นเพื่อนรักเพื่อนแท้ของกูนะ
อี๊ อีกล้วยบวช
รักนะมรึง

 

มากมาย    มากมาย

 

จบ จบ
เลี่ยนม่ะ
ก็รัก ก็เลยว่าไปตามนั้น
อย่างที่เคยบอก ใครได้ขึ้นชื่อว่าเป็นเพื่อนกู
รักแม่มหมด
รักจริงๆ
บางทีไม่ได้ติดต่อ ไม่ได้คุยกันนานมาก
แต่พอมาเจอกันอีกที
เพื่อนซี้ คลิ๊กกันไม่ยาก
ชิมะ

 

มากมายมากมาย

 

เอ้า มาถึงวันนี้ วันจันทร์
ไปทำธุระเรื่องเงินๆ ทองๆ กะคุณสามีที่สีลม
แล้วก็ไปดูสินค้าที่จะเอามาเข้าร้านที่อโศก
เหนื่อยโฮก ขนาดกูไม่ได้เป็นคนขับยังล้า รถเยอะ คนแยะ
บรื๋ออออออ

 

มากมายมากมาย

มากมาย

 

นอนดีกว่า เดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องไปเปิดร้านแต่เช้าตามปรกติ
อีกอย่างสามีเรียกแหละ
หุหุหุ
ไปปฎิบัติการสร้างทายาทดีกว่า
ห้า ห้า
ว่าไปนั้น

 

ฟิ้ววววววววว

 

มากมาย
ดูแตกต่าง แต่จริงแล้วก็เหมือนกัน
เอาไว้รองทีนเหมือนกัน

^^

Make It Mutual - Olivia Ong

     Share

<< รีบ อีกมาแล้วล่ะ ^^ >>

Posted on Mon 22 Sep 2008 22:11

 

 
  
 






:: New Year Tag ::
เมื่อฉันโยกย้ายอยู่เชียงใหม่
เมื่อฉันได้ไปกาญจนบุรี
เมื่อฉันยังอยู่ที่อัมพวา
เมื่อฉันได้ไปอัมพวา
ดึง ดึง ดูด ดูด
หอมกลิ่น????
ร้อนแรง
ล้นหลาม
ก็เท่านี้ เท่านั้น
จนวันสุดท้าย
สารพัด
เพราะฉันมีความสุข
จากวันนั้น จน วันนี้
my way
ให้เพื่อน
LOVE อ่านว่า เลิฟ
กอด
มาแล้วล่ะ ^^
มากมาย
รีบ อีก
รีบๆ
สัพเพเหระ
น้องแอนแด้ง แดง
แม่สาวสองเปีย
ปาร์ตี้หมาหมู่
^^
ฉันเอง
วันดีๆ
นับหนึ่ง (อีกครั้ง)



Comments

Super jazzed about getting that knww-hoo.
Ishmeet   
Wed 7 Aug 2013 16:41 [3]
 

เห็นด้วย มิตรภาพไม่ได้วัดกันที่ระยะเวลา แต่สำคัญตรงที่จิตใจ เข้าใจ
คุยกันรู้เรื่องเป็นพอ

"อาจไม่มีเวลาโทรหา อาจไม่ได้บอกว่ารัก แต่มันรู้สึกอยุ่ข้างในตลอดแหละ การกระทำน่าจะสำคัญกว่า"

วัดใจกันนิ๊ดนึง
อ๋อ   
Fri 26 Sep 2008 14:46 [2]
 

ภารกิจฟิชโช่ อิอิ
babeebube   
Thu 25 Sep 2008 12:56 [1]




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn